خسرو روزبه

برای بودنِ با تو

          فاصلۀ زمانی …       

                    هرگز مسئله نبوده و نیست

و برای من… عبور از زمان

                                                                  همیشه بس آسان

گرمی دست تو …هنوز بر دستم

          و شعله های نگاهت… زمان استدلال

                                       چه روشن است و پر تأثیر

ایستاده ای با عزم و استوار

نگاهت گهگاه… به دورهای دور

                           پر امید… و همواره بی غبار   

نبوغ تو… در درک مارکسیسم

                       به لحاظ هوش وافر ات

نه در انتظار مانده… برای فردا ها

پیوند داده ای آن را… با خود امروز

                       و متبلور است حضورش …

                                     در هر سخن… و گام ات

جذب جانت شده تمام نکات و ذرات اش

و ساخته از تو براستی … یک انسان طراز نوین

                                       در ایران استعمار زده

                                                      وعقب ماندۀ آنروز

عشق تو… به عدالت اجتماعی

نمودار در فصاحت …. شجاعت … و نگاه                                      

 در درک عمیق… از وظیفه… و کار مدام

این همه کار مانده از تو… در عمر کوته تو

                 تو براستی ایثار کرده ای… تمامی خود را

و دشمن چه واقف است

       بر ذات پویا و هوش وافر تو

            از این رو  

برای جذب ات …

بکار بسته …تمام فنون پر تزویر
 

ولی تو… ای خسروی خوبان

ای نابغه… ای قهرمان محرومان

و…ای افتخار مردم ایران

                                   چه خالص و شفاف

و غیر قابل پیوندی… با حامیان سرمایه

و چه بی پروا

نشانه رفته ای قلم … و منطق توپ و سلاح ات  را …

 به سوی جانیان انگل و دزد … در  تمامی کاخ ها

و هرگز …

حمایت خالص و ناب ات را

نکرده ای دریغ

از توده های کار و زحمت و رنج

تو داغ رکبار گلوله ها را… بر سینه

                                       ترجیح داده ای    

                            به پیوند… با حامیان سرمایه

تو خالص مطلق

تو یک رنگ… به دور از

                فرصت طلبی ها و مصلحت جویی

تو …

 که انعکاس فریاد آزادکی ات …

                            زنده در جانم        

میسر نیست هرگز… محو ات از هستی

شور و گرمی ات… جاویدان

خون ات …

در رگ رزمندگان خالص و ناب

                            نبض ات پر تپش

     در رگ عاشقان         

          خشم ات … به سرخی آتش 

                       سازش ناپذیری تو… با حامیان سرمایه

چه شاه باشد و … چه ملا

                            که هر دو بی مایه

تو… چه زلال و بی خدعه

 قلبم… می زند

 برای عزمت… رزمت… و اندیشه

                         که ستودنی ست در کسب اقتدار

تو جاودانه ای… ای زیباترین جلوۀ حیات

پرچم ات نیافتاده بر زمین

              مشعل ات همیشه روشن…

و رهروان ات … همه در راه

دیروز در سنگلج …

                  وقتی دست در دست هم… راه می رفتیم

از تو پرسیدم

آیا … برای جهان چند قطبی …

           از رژیم ملا… حمایت می توانی کرد؟

آنچنان این سئوال… منقلب کرد تو را  

که با فشار ناگهانی دست… و فریادت

دوید لرزه … در تمامی جانم

شاه … اعدام کنندۀ ما

                   ملا… قاتل یاران

                     می شود باز گرفت … دست آنان را

مرگ … هزاران  بار بهتر ازحمایت و سازش

با هر کدام از این انگل های جانی و فاسد

گفتم … ولی اکنون ایران در جنگ است!

گفتی…کی رژیمی

           در صلح بوده است با ما؟

                   این همه بی عدالتی و جنایت ها

                              همه در سایۀ تیر و سر نیزه

حال حمایت… از تجاوزات مشتی…

                             دزد و خائن را

به زیر نام حمایت از قطب بندی های جهان؟

                                  به خورد مردمان دادن؟

بی حرمتی… به حق انسان ایرانی؟

و لگد مال کردن حق یک ملت؟

این براستی 

یک اطاعت کورکورانۀ محض است
وظیفۀ ما…

دفاع از حق زحمتکشان

              نه خزیدن به زیر باد عبا

فریاد ما…

نه … به آمریکا و یارانش

 نه… به انگلیس و ملایش

راه ما بی سازش است… با تمام نوکران سرمایه

در ایران و جهان

نه لمیدن به این سو … و نه آن

                 در دو روی سکۀ ما … حک است

                      دفاع از حق زحمتکشان و …

                                                   ضد استعمار


مای بی اتحاد … بی قدرت

لیک واقف… به جهنم هر دو

نکنیم اشتباه

در 1357 … نفس می کشید سوسیالیسم

                                    در اتحاد جماهیر شوروی

معنا داشت …همبستگی های همه احزاب

ولی اکنون … این همه ایثار 

برای بالا نشین کردن سرمایه!

                                     قاطعانه بس مسخره است

باید …

پرچم سوسیالیسم را در روسیه

                                         دوباره افراشت

باید به رأی هفتاد و پنج در صد… در آنجا

                                       احترام …احترام… احترام گذاشت     

                                                                       و آنگاه جهان…

                                                          بطور طبیعی… چند قطبی ست

  قربانی کردن ملت ایران

                        برای چند قطبی کردن سرمایه       

                                                                            و پایداری ملایان… از بن غلط است  

فرح نوتاش

کتاب شعرفارسی یازده

وین ـ  14 ماه مه 2026

WWW.farah-notash.com

در زمان خسرو روزبه ، پارک شهر تهران ، سنگلج خوانده می شد.   

    

Comments are closed.