Farah Notash

بم زنده است

سگی ندیدم...

گربه ای ندیدم

مردم در شهر نبودند

دکان ها بسته بود ...

خیابان ها تعطیل

شهر متروکه

آنجا و آنجا...

گهگاه در دکه ای

کسی چیزی می فروخت

شهر غرق در سکوت

شهر بی جوش و بی خروش

هر از چند گاهی

لرزشی خفیف ...

در زیر پاهایم ... می گفت

در بم هستم

 

باد ... شاخ وبرگ نخل ها را

این سو می برد ...

آن سو می برد

چمن ها سبز بودند

و شاخه ها ی نخل ها ....پر از خرما

زرد ...خرمایی...قرمز و عنابی

دستی نبود ...

                 تا بچیندشان

روی کاغذی نوشته بودند

بم زنده است

 

خانه های گلی دیگر نبودند

خانه های گلی با ساکنانش ...

                                دیگر نبودند

اینجا و آنجا

بچه های تکیده ...

                     سیاه چرده

از ویرانه ها ...

                 بالا و پایین

                                 می دویدند

مردان تکیده بلوچ

با شلوار چین دار

با پیراهن گشاد ...

                      تا به زیر زانو

کارگران مهمان بودند

چه شده ؟...

چه شده بلوچ ها در بم

بمی ها کجا

کلرگر روزی پنج هزار

                           شش هزار

تریاک مثقالی دو هزار

چه شده؟

           خروار خروار تریاک

از کجا می آمد ...

                  به کجا می رفت

سادمان گمارا

              تکرار نبود

سادمان گمارا ...

               نبود

زمین زیر پایم می لرزید

می گفت

در بم ام

 

در کمپ ها چه شده

خودی ها چه کردند

دختران و پسران

فریاد شان را... تجاوز را...در نامه ها

به سنگ صبوری ...

به سنگ صبور... فرستادند

 

ان سنگ چه شد

دیوانه شد

دیوانه شد ... خود را کشت

فریاد دخترکان را ... فریاد پسرکان را

کسی نشنید

اشک هایشان را کسی ندید

ولی آن ها نوشتند...

                       و نوشتند

و او که می خواند

                        دیوانه شد

                        دیوانه شد

و خود را کشت

 

ما کجاییم

           کجای زمین

           کجای زمان

زمین می لرزد

ما در بم ایم

در بم می گرییم

 

خزان می آید

بادها شدید تر

باد گیر ها ریخته

 

دیگر گربه ای نمی آید

سگی نمی رود

                  موشی و وهوشی

                                        جنبی و جوشی

بی بی جان می گفت

هر وقن به ارک می روم می گریم

پرسیدم چرا

گفت ... چون تنها جایی بود که داشتیم

 

آفتاب تند است

نگهبان پیر ارک دیگر کسی را ندارد

پنج نفر عائله... و حالا هیچ

سرش را میان دو دست می فشارد

دیگر کسی را ندارد

لرزش خفیف

 

زخم صورت محمد

زخم عجیبی ست

محمد این زخم چیست

عفونت پوستی خانم

                       از زمان زلزله

 

کوچه ها خاکی

                محوطه ها

                             و فاصلۀ خانه ها

خاک ولو ... لغزان....نه سفت ...پودر

چرا ... چرا پاهایم در خاک فرو می رود

زمین می لرزد

می فهمم که در بم ام

 

شهر بسته است

شعر تعطیل است

هتل آزادی با چند ترک

                           با چند ترک کوچک

                           با چند ترک بزرگ

                                                 برجا و بر پاست

ساختمان های کوچک آجری

بناهای بزرگ اجری

 

تریاک کیلویی چند

در بم هر وقت زلزله می آید

قیمت تریاک فرو می ریزد

برج و بارو فرو می ریزد

مردم در بم چگونه کار می کنند

مردم در بم چگونه کار می کردند

چرا بم تریاک

چرا بم هرویین

بم معدن تریاک است خانم

بم معدن تریاک

اول این جا ... بعد همه جا

زمین زیر پایم می لرزد

می فهمم در بم هستم

 

نه جغد و نه کلاغ

نه سگ و

           نه واق

چرا بادمجان بم  آفت ندارد

چرا در بم طلاق کم است

چرا در بم کار کم است

چرا بم بزرگ است

آب از کجا می آید

نان از کجا می آید

مهریه دختران چیست

حامی دختران کیست

 

زمین می لرزد

                 زمین می لرزد

من هنوز در بم

بم هنوز در من

می گریم... می گریم

پسران ده ساله

پسران دوازده ساله

پسران سیزده ساله

چرا پسران بم در پرخاش

چرا پسران گلاویز

چرا پسران عاصی

چه شده ... چه شده

پدرانشان در چه کارند ؟

پدرانشان در چه کارند !

پدرانشان زندان اند

آه بم ...آه بم... آه بم

چقدر قصه داری

آه بم  ... اه بم ... آه بم

چقدر غصه داری

 

دندان هایش سیاه بود

دندان هایش کم بود

موهایش رو به سفیدی

موهایش زیاد بود

تکیده بود

تکیده بودند

دنیا دنیا غم ... از گلویشان آویزان

ای سرزمین سوخته

                        ای سرزمین سوخته

چه بر سرت امده

چه برسرت خواهد آمد

آب نیست

نان نیست

کار نیست

تریاک هست

زمین می لرزد

                  زمین می لرزد

بم در من است

 

فرح نوتاش      بم  مهر ماه 1383

www.farah-notash.com

Left Unity , farsy poem